Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Rozumiem    Dowiedz się więcej

DOULA Polska

Pokazy filmów



 

 

Kim jest Doula?

Doula to wykształcona i doświadczona również w swoim macierzyństwie kobieta, zapewniająca ciągłe niemedyczne emocjonalne, informacyjne i fizyczne wsparcie dla matki i rodziny na czas ciąży, porodu i po porodzie.

Pojęcie doula ( w starożytnym języku greckim oznaczające służąca) pojawiło się po raz pierwszy pod koniec lat 60-tych  w Stanach Zjednoczonych w książce antropolożki Dany Raphael i określało doświadczoną w swoim macierzyństwie kobietę, która wspiera młodą matkę w karmieniu piersią i opiece nad noworodkiem.  

Pojęcie to rozszerzyli amerykańscy lekarze i badacze Marshall Klaus i John Kennel obejmując nim wsparcie w czasie porodu. Badając w latach 70-tych w Gwatemali wpływ porodu na więź matki z dzieckiem po porodzie przypadkiem odkryli, że duży wpływ na samopoczucie po porodzie i tworzenie się głębszej więzi między matką a dzieckiem miała życzliwa obecność osoby ankietującej obecnej przez cały czas porodu. Skupili się na badaniach nad wpływem ciągłego wsparcia w okresie porodu*. Wyniki były jednoznaczne. Kobiety rodzące z kimś, w kim miały ciągłe oparcie i pomoc, rodziły szybciej, rzadziej sięgały po znieczulenia farmakologiczne, rzadziej dochodziło do porodu indukowanego i zakończonego kleszczowo lub cięciem cesarskim.

John Kennel i Marshall Klaus razem z Phyllis Klaus, Penny Simkin i Annie Kennedy powołali w 1992r do życia stowarzyszenie DONA (Doulas of North America) organizację zrzeszającą i szkolącą doule. Kilka lat póżniej zaczęły powstawać pierwsze organizacje zrzeszające doule w państwach europejskich, które połączyły się w sieć European Doula Network. W 2011r. 18 przeszkolonych polskich doul założyło  Stowarzyszenie DOULA w Polsce, które rok później stało się częścią i partnerem EDN.

Podsumowanie z 2012r. zebranych badań opublikowane w Cochrane Library (bazie danych medycyny opartej na dowodach) dotyczące ciągłego wsparcia kobiet w porodzie:

"Ciągłe wsparcie w porodzie zwiększa szansę na fizjologiczny/spontaniczny poród siłami natury, nie szkodzi, a kobiety są bardziej zadowolone.
Przez długie wieki to kobiety pomagały przy porodzie i wspierały rodzące. Jednak w dzisiejszych czasach, jako że coraz więcej kobiet rodzi w szpitalach raczej niż w domach, ciągłość wsparcia w porodzie przestała być normą i zdarza się nieczęsto. To może przyczyniać się do dehumanizacji doświadczeń porodowych wielu kobiet.
Współczesna opieka lekarzy-położników poddaje kobiety rutynowym interwencjom, które mogą niekorzystnie wpływać na postęp porodu. Wsparcie w porodzie może obejmować wsparcie emocjonalne i informacyjne, niesienie ulgi i orędownictwo. Może to wzmagać naturalne procesy porodowe, jak również wpływać korzystnie na poczucie kontroli i kompetencji u kobiety, tym samym zmniejszając liczbę potrzebnych interwencji.
Przegląd obejmuje 23 badania (dane z 22) z 15 krajów, w sumie ponad 15 tysięcy kobiet w bardzo różnej sytuacji i rozmaitych środowiskach. Wsparcie w porodzie zapewnione było albo przez personel szpitala (pielęgniarki i położne), albo przez kobiety, które nie były zatrudnione w szpitalu i nie były osobami bliskimi rodzących (doule bądź kobiety po bardzo podstawowych szkoleniach), albo osoby wybrane przez rodzącą (mąż/partner, matka bądź przyjaciółka).
Kobiety, które otrzymały ciągłe wsparcie, miały większe szanse na fizjologiczny poród, bez konieczności cięcia cesarskiego, użycia vacuum czy kleszczy. W dodatku rodzące z tej grupy rzadziej korzystały ze znieczulania lekami, częściej były zadowolone i miały nieco krótsze porody. Ich dzieci miały większe szanse na wyższą punktację w skali Apgar (po 5 minutach). Nie stwierdzono żadnych efektów negatywnych.
Podsumowując stwierdzamy, że wszystkie kobiety powinny mieć ciągłe wsparcie w porodzie. Wsparcie osoby, której jedynym celem jest udzielanie go, nienależącej do grona bliskich rodzącej, osoby, która jest w tym doświadczona i która przeszła przynajmniej podstawowe szkolenie, wydaje się być najskuteczniejsze. W porównaniu z brakiem osoby towarzyszącej, wsparcie wybranej spośród bliskich osób (członka rodziny czy przyjaciółki) zwiększa zadowolenie kobiety z doświadczenia porodu." *


W styczniu 2015 roku doula została zarejestrowana w Polsce jako zawód.

Na stronie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej można przeczytać syntezę zawodu douli, która niestety nie została skonsultowana ze Stowarzyszeniem DOULA w Polsce, a proponowane przez Stowarzyszenie zmiany nie zostały uwzględnione.


Wersja MRPiPS o tym, kim jest doula:

Asystentka kobiety w czasie ciąży i porodu (doula)

KOD 532906

SYNTEZA: Udziela kobiecie w okresie ciąży, podczas porodu wsparcia emocjonalnego stwarzającego poczucie bezpieczeństwa. Przygotowuje i pomaga rodzącej w spożywaniu płynów. Masuje rodzącą. Ściśle współpracuje z osobą sprawującą opiekę nad kobietą podczas porodu (położna, lekarz).

ZADANIA ZAWODOWE:

wspieranie emocjonalne kobiety przed porodem;

towarzyszenie kobiecie w trakcie porodu: udzielanie wsparcia emocjonalnego stwarzającego poczucie bezpieczeństwa, pogłębianie relacji z partnerem podczas porodu rodzinnego, masowanie rodzącej pod kierunkiem osoby sprawującej opiekę nad rodzącą;

przygotowanie, pomoc rodzącej w spożywaniu przejrzystych płynów;

ścisła współpraca z osobą sprawującą opiekę nad kobietą podczas porodu (lekarzem, położna);

służenie pomocą matce w opiece nad noworodkiem podczas czynności domowych;

przestrzeganie zasad bezpieczeństwa;

prowadzenie dokumentacji oferowanego wsparcia;

dbałość o rozwój zawodowy;

przestrzeganie standardu douli.

DODATKOWE ZADANIA ZAWODOWE:

organizowanie: warsztatów, pokazów filmów, spotkań, eventów, takich jak np.: Mlekoteka czy Krąg Opowieści Porodowych;

współpraca ze szkołami rodzenia.


Proponowana przez Stowarzyszenie DOULA w Polsce (odrzucona przez MRPiPS) wersja:

Asystentka kobiety w czasie okołoporodowym (doula)

KOD 532906

SYNTEZA: Udziela kobiecie oraz jej rodzinie w okresie okołoporodowym (w ciąży, w trakcie porodu i po porodzie) wsparcia emocjonalnego, informacyjnego i fizycznego; zapewnia ciągłość opieki.

ZADANIA ZAWODOWE:

zapoznawanie klientki z dostępnymi opcjami opieki okołoporodowej umożliwiającymi jej podjęcie decyzji odpowiedniej do jej osobistej sytuacji;

zawieranie umowy określającej warunki i zakres współpracy;

informacyjne, emocjonalne i fizyczne wspieranie kobiety przed porodem;emocjonalne kobiety przed porodem;

towarzyszenie kobiecie w trakcie porodu;

służenie profesjonalną pomocą po porodzie;

prowadzenie dokumentacji oferowanego wsparcia i oferowanego wsparcia i opieki nad matką i dzieckiem;

dbałość o własny rozwój zawodowy: uczestnictwo w szkoleniach, konferencjach, zapoznawanie się z najnowszymi publikacjami z zakresu opieki okołoporodowej;

przestrzeganie kodeksu etycznego i standardów pracy douli.

DODATKOWE ZADANIA ZAWODOWE:

organizowanie spotkań edukacyjnych, warsztatów, pokazów filmów

współpraca z innymi instytucjami w zakresie opieki okołoporodowej.


 

*) J Obstet Gynecol. 1999 May;180(5):1054-9.A comparison of intermittent and continuous support during labor: a meta-analysis. Scott KD, Berkowitz G, Klaus M.
*) http://summaries.cochrane.org/CD003766/continuous-support-for-women-during-childbirth


© Wszelkie prawa zastrzeżone, kopiowanie materiałów zawartych na stronie bez uprzedniej zgody właściciela jest zabronione.
Adapted by Quark | Na silniku windu.org